Instrukcja szkolenia pracownikow

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z zmiany wędzonki to mięsne przetwory wykonane z własnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to wprawdzie proces technologiczny, który polega na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest utrwalenie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego zapachu i aromatu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo trzymania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom z najprostszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka kupowana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna zawierać się w charakterze między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz zapewne istnieć zabarwiony na biało, z odcieniem śmietankowym lub różowawym. Innym w organizacji najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest poszukiwana na wszystkim świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz włożone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w własnym świecie doprowadziły do ostatniego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, kiedy w końcach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny powodujący nie tylko mięso wieprzowe, ale jeszcze duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich działalności były powody ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, a jej brak uzupełniano innymi rodzajami mięs. W niniejszy forma utrwalił żywy do ostatniej chwile stereotyp głoszący, iż salami produkowane jest z oślego mięsa, frankfurterki uzyskuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.